Ciekawe wypowiedzi, notatki i szkice...
Kartezjusz i Rousseau
„Wątpię więc, czy Jan Jakub Rousseau albo Kartezjusz włączyliby się w dzisiejsze internetowe dyskusje. Podejrzewam, że zrobiliby to, co dziś robi większość ludzi, którzy mają coś ciekawego do powiedzenia: wycofaliby się w przytulne grupy moderowane i korespondencję prywatną.
Obserwując ten proces, trudno oprzeć się wrażeniu, że po okresie zachłyśnięcia się totalną wolnością wypowiedzi, środowiska internetowe powoli zauważają, że demokracja i anarchia to jednak dwie różne rzeczy”.
Źródło: Jakub Schabik, Rabin, profesor i karabin maszynowy, Computerworld, 13 marca 2000.
Twitter w miejsce RSS
"Jedną z interesujących tendencji w 2009 roku było coraz mniejsze użycie czytników RSS do zorientowania się w tym co się dzieje na świecie i w niszowych zagadnieniach. Wielu z nas ciągle ich używa, ale mniej niż kiedyś. Ciągle mam konto Google Reader, ale nie sprawdzam go codziennie. Sięgam do Twittera po wiadomości i informacie kilka razy dziennie, sprawdza listy Twittera. Czytam pewną liczbę blogów w dziedzinach interesujacych mnie" - pisze Richard MacManus w serwisie ReadWriteWeb.
Serwisy społecznościowe i blogi zaczynają wypierać inne kanały komunikacji - choćby tak nowe, jak RSS. Czy dlatego, że są łatwiejsze w użyciu czy po prostu dlatego, że to na nich koncentruje się dziś uwaga spragnionych informacji użytkowników Internetu?
Źródło: Richard MacManus, RSS Reader Market in Disarray, Continues to Decline, ReadWriteWeb, 20 grudnia 2009.
Czym jest Blip?
"Blip! Wchodzimy do serwisu społecznościowego dla ludzi z ograniczoną umiejętnością formułowania na piśmie myśli dłuższych. Możemy istotę Blipa ująć oczywiście życzliwiej: wchodzimy tam, by sformułować myśl tak, by była samą syntezą, bez dłużyzn i nudzenia" - pisze Stanisław Mancewicz.
Źródło: Stanisław Mancewicz, Co ja widzę. Prezydent dzieli się myślą na Blipie, Gazeta.pl, 3 marca 2010.
Z wirtualną miotłą
"Dziennie usuwamy lub blokujemy od pięciu do siedmiu tysięcy kont. Powód to łamanie regulaminu, spamowanie czy też właśnie publikowanie niecenzuralnych zdjęć i inne tego typu problemy" - stwierdza rzecznik portalu Nasza-klasa Joanna Gajewska. Dodaje jednak: "Przy czternastu milionach aktywnych użytkowników w ciągu miesiąca zweryfikowanie wszystkiego jest fizycznie niemożliwe. Zawsze znajdzie się ktoś, kto wykorzysta portal niezgodnie z przeznaczeniem".
Źródło: Paweł Radzewicz, Zdjęcia za doładowanie telefonu, czyli nasze-porno na Naszej-klasie, Gazeta.pl, 17 lutego 2010.
MySpace nie chce być książką adresową
"...MySpace nie chce być książką adresową online, jaką w sumie jest Nasza-Klasa. Jesteśmy serwisem, który ma łączyć ludzi przez muzykę i kulturę” – stwierdza Joel Berger, dyrektor generalny MySpace na region Europy. „Nasza firma proponuje serwis zdecydowanie inny od pozostałych graczy na rynku. Jesteśmy portalem społecznościowym, ale posiadamy znacznie bogatszą od innych ofertę informacyjną związaną z kulturą masową. MySpace posiada na swoich stronach o wiele więcej muzyki rozrywkowej, filmów wideo, polityki, informacji o celebrities i kulturze niż istniejące już na rynku tego typu serwisy".
Wersja beta polskiego MySpace pojawiła się w lecie 2008 roku.
Źródło: Zaskoczymy rynek ofertą i skalą działania, z Joelem Bergerem rozmawia Dariusz Styczek, The Wall Street Journal Polska, 16 sierpnia 2008.
Przeciwko tobie
"Wszystko, co wrzucasz do sieci, może zostać użyte przeciw tobie - przez twoich pracowników, pracodawców albo konkurencję" - stwierdza Marek Rabij.
Źródło: Marek Rabij, Wszystko na pokaz, Newsweek, 13 września 2009.
Blogi pozostają
W Internecie pośród milionów blogów istnieją również te, których autorzy już nie żyją. Czasem urywają się gwałtownie, czasem ktoś inny dopisze ostatnią notkę, wyjaśni powód, okoliczności śmierci. Są to często blogi o zmaganiu się z śmiertelną chorobą.
Pamięć o ich autorach pozostaje dłużej niż blog,który po pewnym czasie zostaje skasowany. O tych blogach mogą nie wiedzieć nawet najbliżsi - wiedzą ich wierni czytelnicy i komentatorzy. Niektórzy pierwszy raz spotykają się dopiero na pogrzebie.
Źródło: Luiza Łuniewska, Error 404, Newsweek, 4 listopada 2007.
Pozytywny wkład Wikipedii?
"...obserwowanie błyskawicznego wzrostu Wikipedii oraz jej rosnącego wpływu na nasz świat jest czymś niesamowitym” – stwierdza Jimmy Wales, założyciel Wikipedii. "Mam nadzieję, że pozytywnym wpływem Wikipedii będzie mobilizowanie ludzi do uczenia się oraz promowanie koncepcji neutralności i wiedzy, jako podstaw do podejmowania lepszych decyzji. Jeśli media społecznościowe pozwolą nam wznieść się ponad niekończące się podziały i stronniczość mediów tradycyjnych, może zaczniemy podchodzić do informacji z większą rezerwą i odrobiną refleksji".
Źródło: Łukasz Garczewski, O prawdzie i zrozumieniu z Jimmym Walesem, Panowie i damy, 14 grudnia 2009.
Mający coś do powiedzenia
"Blogują najaktywniejsi, mający coś do powiedzenia – i widać to po coraz wyższej jakości tekstów" – ocenia Marek Soból z portalu Onet.pl. "Natomiast osoby, które kiedyś decydowały się na założenie bloga, by za jego pomocą stworzyć w Internecie własną przestrzeń społeczną, przenoszą się dziś do serwisów społecznościowych".
Źródło: Edwin Bendyk, Większa połowa, Polityka, 28 marca 2009.
Pamiętnik a blog
Pamiętnik to mówienie ważnych rzeczy samemu sobie. Sobie w przyszłości, czasem - dziecku, po latach. Blog wywraca tą zasadę do góry nogami – mówi się te rzeczy właściwie każdemu, kto wejdzie na stronę internetową z nim, mówi się teraz. I dowiaduje się, co sądzą o tym inni.
Bezpardonowa dyskusja w cyberprzestrzeni
"Dyskusja w cyberprzestrzeni staje się ważniejszym faktem społecznym i mocniej oddziałuje na ludzi niż debata prowadzona za pośrednictwem tradycyjnych mediów. Jest bardziej autentyczna, bezpardonowa, pozbawiona naturalnych hamulców, radykalna w ocenach. Niekiedy przeraża i w najwyższym stopniu niepokoi. Świat wirtualny coraz silniej przekształca świat realny. Ale właściwie co się kryje pod tą drugą nazwą? Czy jeszcze to wiemy?" – wskazuje profesor Marek Safjan, były sędzia i prezes Sądu Najwyższego.
Źródło: Marek Safjan, Realne i wirtualne, Newsweek, 22 czerwca 2008.
Terroryzm 11-latek
"Kiedyś dzieci wypisywały ordynarne rzeczy na kolegów na murach, teraz piszą je na blogach. Tylko to się zmieniło. No, może jeszcze nasilenie wulgarnego słownictwa" - stwierdza doktor Joanna Heidtman, psycholog, komentując wulgarne i obraźliwe komentarze pod adresem koleżanek z klasy, które 11-letnie gimnazjalistki zamieszczały na forum swej klasy w serwisie społecznościowym Nasza-Klasa.
Źródło: Olga Szponar, Nasza-klasa: 11-latki terroryzują koleżankę, Gazeta.pl, 7 maja 2008, za: Alert24.pl.
Web 2.0 detronizuje
"Tempo, w jakim Wikipedia zdetronizowała Encyklopedię Britannica, Facebook pokonał Match.com, YouTube – MTV, a Blogger.com – CNN, jest oszałamiające" – stwierdza Paweł Świeboda.
Źródło: Paweł Świeboda, Nie ma jak w Davos – ale nas tam nie ma!, Gazeta Wyborcza, 26 stycznia 2008.
Blog a książka
„Tylko, że skala rażenia inna, bo dla naszej kultury powstanie bloga jest mniej istotne niż wydanie książki" – komentuje Kazimiera Szczuka wypowiedź młodego pisarza Mikołaja Łozińskiego: "Myślę, że jak ktoś będzie miał ochotę coś powiedzieć, to powie. Albo zrobi film albo napisze bloga”.
Źródło: Nie jesteśmy pokoleniem, Kazimiera Szczuka rozmawia z Mikołajem Łozińskim, Martą Dzido i Michałem Sufitem, Gazeta Wyborcza, 8 lipca 2006.
Doskonały WordPress
"Program ten jest klasyfikowany jako Personal Publishing System, czyli system do tworzenia publikacji osobistych. WordPress pozwala na tworzenie i umieszczanie w Internecie tekstów oraz zdjęć za pośrednictwem formularza online, porządkowanie tekstów według kryterium tematycznego i chronologicznego. WordPress to także system komentarzy, który pozwala czytelnikom zostawiać swoje opinie pod artykułami” – pisze Bartłomiej Mrożewski o skrypcie do tworzenia blogów WordPress.
"Możliwości WordPress są idealne do stworzenia własnego bloga. Nie musi to być oczywiście blog w wąskim tego słowa znaczeniu, czyli osobisty pamiętnik internetowy. Z równym powodzeniem możemy wykorzystać WordPress do publikowania wspomnień z podróży, komentarzy dotyczących nas zagadnień, kroniki towarzyskiej..."
Źródło: Bartłomiej Mrożewski, Witryna WWW w 10 minut, Enter, grudzień 2005.
By podtrzymać ogień
"Każdy blog jest jak kominek a każdy post jest jak szczapa dołożona, by podtrzymać ogień" - piszą Doc Searls i David Sifry.
Źródło: Doc Searls, David Sifry, Building with Blogs, Linux Journal, marzec 2003.
Zbiór enklaw
"Z całym szacunkiem dla ludzkich interakcji, Internet jest raczej ogromnym zbiorem enklaw, w których ludzie o podobnych zainteresowaniach wymieniają się informacjami, razem pracują, opowiadają sobie dowcipy, dyskutują o polityce, pomagają sobie lub grają w różne gry” – stwierdza Patricia Wallace wskazując, że metafora globalnej wioski pasuje do Internetu tylko częściowo. "Ludzie mogą przebywać w wielu enklawach, a przenosząc się kliknięciem myszy z jednej do drugiej, zmieniają swoje zachowanie..."
Źródło: Patricia Wallace, Psychologia Internetu, Rebis, Poznań 2001, strony 17-18.
Poczucie osamotnienia internautów?
"Kontaktowanie się z innymi osobami poprzez urządzenia techniczne jest znacznie uboższe niż bezpośrednia rozmowa oko w oko, ponieważ w naszym życiu dużą rolę odgrywa komunikacja niewerbalna. Człowiek reaguje na gesty, uśmiechy, uczucia interlokutora. Internet pozbawia nas całej otoczki, która towarzyszy rozmowie. Stąd poczucie osamotnienia internautów, nawet tych, którzy poprzez komputer kontaktują się z tysiącami innych osób" – stwierdza profesor Andrzej Rajewski.
Źródło: Piotr Gajdziński, Od ja, Rzeczpospolita, 2 lipca 1999.
Społeczności w Internecie
"...choć grupa ludzi może dzielić się wiedzą dla wspólnej korzyści, to jednak słowo społeczność będzie bardziej odpowiednie gdy ludzie zaczną sięgać przez barierę komputerowego ekranu i dotykać życia innych - uczestnicząc w ślubach i pogrzebach, posiłkach i przyjęciach, odwiedzając chorych w szpitalu, opiekując się dziećmi innych, prowadząc wspólne interesy..." - mówi Howard Rheingold, autor książki The Virtual Community.
Źródło: Malcom Wheatley, Selling out the Net, PC Plus, marzec 1995.